|
Von Ilse Poggensee
Neulich kreich ick en ollet Holunderbeernrezept inne Hänne. Da wurden de Holunderbeern aneprieset wie warmet Bier. Wie bekömmlich un jesundheitsförderlich se wern un dat fast jeder in sien Garn en Holunderbusch tau stahn hat. Naja, so'n Busch hat bestimmt hiete keiner mehr te stahn, aber ane Wechkante oder in ollen Amsgarn sind noch jenuch.
Ick hewe ok wecke eholt un Soft un Jelee na dat olle Rezept ekokt. Un ick meine, et schmecke ganz gut, un wejen de Jesundheit, dat mott sik noch rutstellen. Bie dat Koken is mik innefall'n, dat wie ja tau DDR-Tied ok Saft un Schluck von de Holunderbeern emakt hem'n. Oma Frieda war dunn dulle krank ewest. Wie hätt se besocht un öhr wejen de Jesundheit ne Pulle Holundersaft mitenommen. Als wie nah 'ne Woche wedder hennkamen, ging et öhr wirklich schon fehl besser. Se meine ok, dat wäre von mien Holundersaft ekommen. "Ick hewe seit langen ma wedder prima danah eslapen." "Jiff mick man de leddige Pulle wedder mit, denn kannste nächste Woche nochmal eine kriejen", hewe ick tau se esecht, "un en Dokter brugste dat von Holundersaft nich vortellen, so fehl hewe ick ok nich ekokt, un der will denn bloß ok noch ne Pulle vull hemm." Ick harre nämlich ne komische Ahnung mit den Holundersaft. Dat nächste Mal klebe ick en Schild ob de Pulle.
|